|
#7471
|
|
رد: انهد حيڷي من عذآب [انتظآرڪ] ’ ۈاخفيت جرح’ـي مابي اڷنآس يدرۈن !
كيْميآء ¬ »آلحّسْسن« فينْي نآتجّه عن آحتْكآك بينّ ذرآت آلآنآقهّ والحلآ ودمَ الوريد
خذني ل بلد م في , شوآرعهآ [ مططر ] !
دآم المطر . . كله حـنين .!
خذني ل آمآكن مزعجه ل آلعآبرين ,
م آبغى سكون ,
آخآف لحظه آختلي مع ذآكره مليآنه ب [ وجيه , وتعب ] ,
وآبكي وآنآ موعود ب آلفرحه " هنـآ !
وآحن له . .
وآنآ صديقه ل الظلآم ول المطر !
وعشآن آحآفظ ع آلصبر , ب آصلي فرضي / وآنـآ آ م ,
آبكره آلليل الطويل .!
وآبعشق إزعآج [ النهآر آلمزدحم ] !
بسس المهم :
م آختلي مع ذآكره مليآنه ب [ وجيه , وتعب ] !
وآكتب شعر . .
إذآ قريته بعد يوم آستنكره .!!
و و و آستغرب إني قد كتبته [ من كثر م هو حزين ] !
, آ آ آ ه يآهو قآسسي الحنين ! 
, آ آ آ ه يآهو قآسسي الحنين ! 
, آ آ آ ه يآهو قآسسي الحنين ! 
|
|
|
|